افترا، توهین و فحاشی جزو جرایمی هستند که میتونن حسابی به اعتبار و آبروی هر کسی ضربه بزنند
اگه کسی به شما این جرایم رو نسبت داد، میتونید علیه اون فرد شکایت کیفری تنظیم کنید
برای این کار ، باید یه دادخواست به دادگاه صالح بدید و توش بگید که چه جرمی بهتون نسبت داده شده
اگه به صورت کتبی یا از طریق رسانهها منتشر شده باشه، میتونید از طریق قانونی اقدام کنید
پس خیلی مهمه که مردم توی حرفهاشون دقت کنن و به دیگران اتهامات نادرست نزنن
اگه با توهین، افترا و فحاشی مواجه شدید، بهتره یه وکیل کیفری از مدرسه حقوق لولرن بگیرید تا مراحل شکایت به درستی انجام بشه…
این جرم رو می تونیم بر اساس روش ارتکاب ( نوع مرتکب شدن فعل ) به دو نوع تقسیم کنیم:
افترای شفاهی وقتی اتفاق میافته که یه نفر به صورت شفاهی، یعنی با حرفهاش یا حتی با اشارههای بدنیش، به دیگری اتهام بزنه یا توهین کنه. مثلا، وقتی کسی با حرفهاش به شما اتهام نادرست بزنه یا شما رو مسخره کنه، این میتونه یه نوع افترا، باشه.
افترا، رسانهای هم وقتی اتفاق میافته که، کسی بهطور نادرست و بیپایه و اساس به دیگری تهمت بزنه و اون رو دروغگو، دزد، خیانتکار یا هر چیز بدی معرفی کنه و این کار رو به شکلی مکتوب یا ثابت مثل نامهها، مقالهها، روزنامهها، عکسها، فایلهای صوتی، برنامههای رادیویی و تلویزیونی، ایمیلها و چیزای شبیه به اینها انجام بده.
یعنی مثلا اگه یکی بیاد تو روزنامه بنویسه که فلان کس دزده، در حالی که اصلا اینطور نیست، یا بیاد تو تلویزیون در مورد کسی حرفهای بیاساس و بد بزنه، این کار افترا، رسانهای محسوب میشه. همینطور اگه تو ایمیل یا تو شبکههای اجتماعی به کسی فحش بده یا تهمت بزنه، اینم میشه افترا، توهین و فحاشی رسانهای.
پس در کل، وقتی کسی با استفاده از رسانهها و ابزارهای ارتباطی به کسی دروغهای بد نسبت بده یا اونو با کلمات ناپسند خطاب کنه، داره مرتکب جرم میشه.
یعنی هر کاری که باعث بشه کسی احساس کمتر بودن یا ارزش کمتری داشته باشه، مثلاً وقتی کسیو به اسم های ناراحتکننده صدا بزنی یا بهش بگی که کارایی نداره یا بیفایدهست.
وقتی اتفاق میافته که افراد با دشنام ها، سب ها و فحاشی ها به شخصیت یا ویژگی های مهمی از یک فرد حمله کنن. مثلاً وقتی به کسی بگی که احمقه یا ناکارآمده، داری به شخصیت و اعتبارش حمله میکنی.
در مورد مجازات هم، وقتی کسی توهین ساده میکنه، ممکنه بهش جریمه بدن، مثل پرداخت پول به عنوان خسارت. اما وقتی توهین مشدد اتفاق میافته، اینجا دیگه موضوع جدی تره و ممکنه به دلیل خسارت بیشتر به اعتبار و حیثیت فرد، بازداشت و حتی حبس بشه.
با توجه به اینکه هر کدوم از این اعمال میتونه منجر به آسیب روحی و اجتماعی فرد بشه، دولت ممکنه جریمه یا حتی حبس رو به عنوان مجازات برای این اقدامات تعیین کنه. برای توهین ساده، جزای نقدی درجه شش تا هفت رو باید به عنوان جریمه بپردازه، اما وقتی توهین شدت می گیره، اینجا دیگه میتونه به حبس از یک سال تا دو سال هم منجر بشه.
در قانون مجازات اسلامی ایران، توهین ساده در ماده ۶۰۸ و توهین مشدد در ماده ۶۰۹ قانون مجازات اسلامی تعریف شده است
توهین به افراد از قبیل فحاشی و استعمال الفاظ رکیک چنانچه موجب حد قذف نباشد (مستوجب) جزای نقدی درجه شش خواهد بود. ( اصلاحی 1399/02/23 )
هر کس با توجه به سمت، یکی از روسای سه قوه یا معاونان رئیس جمهور یا وزرا یا یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی یا نمایندگان مجلس خبرگان یا اعضای شورای نگهبان یا قضات یا اعضای دیوان محاسبات یا کارکنان وزارتخانه ها و موسسات و شرکتهای دولتی و شهرداریها در حال انجام وظیفه یا به سبب آن توهین نماید به چهل و پنج روز تا سه ماه حبس و یا تا (74) ضربه شلاق و یا دو میلیون ( 2.000.000 ) تا بیست و پنج میلیون ( 25.000.000 ) ریال جزای نقدی محکوم میشود. ( اصلاحی 1399/02/23 )
برای تفسیر این 2 ماده بد نیست این استفساریه رو هم بخونید
قانون استفساریه نسبت به کلمه اهانت، توهین و یا هتک حرمت مندرج در مقررات جزایی مواد (513)، (514)، (608)، (609) قانون مجازات اسلامی و بندهای (7) و (8) ماده (6) و مواد (26) و (27) قانون مطبوعات
مصوب 1379/10/04 مجلس شورای اسلامی
موضوع استفسار:
ماده واحده – آیا منظور از عبارت (اهانت، توهین و یا هتک حرمت) مندرج در مقررات جزائی از جمله مواد (513)، (514)، (608) و (609) قانون مجازات اسلامی و بندهای (7) و (8) ماده (6) و مواد (26) و (27) قانون مطبوعات عبارت است از بکار بردن الفاظی که دلالت صریح بر فحاشی و سب و لعن دارد یاخیر؟ و در صورت عدم صراحت مطلب و انکار متهم بر قصد اهانت و هتک حرمت آیا موضوع از مصادیق مواد مورد ذکر می باشد یا خیر؟
نظر مجلس:
از نظر مقررات کیفری اهانت و توهین و… عبارت است از بکار بردن الفاظی که صریح یا ظاهر باشد و یا ارتکاب اعمال و انجام حرکاتی که با لحاظ عرفیات جامعه و با در نظر گرفتن شرایط زمانی و مکانی و موقعیت اشخاص موجب تخفیف و تحقیر آنان شود و با عدم ظهور الفاظ توهین تلقی نمی گردد.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ چهارم دی ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و نه مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1379/10/10 به تأیید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی – مهدی کروبی
اصلیترین تفاوت بین افترای شفاهی و افترای رسانهای اینه که وقتی افترا شفاهی اتفاق میافته، شخصی که شکایت میکنه باید نشون بده که واقعاً بهش آسیب رسیده، مثلاً به اعتبار و احترامش زخم زده شده.
اما وقتی موضوع به افترای رسانهای میاد، حالا داستان یه کم عوض میشه، چون در این حالت فرض میشه که افترا وارد شدنی که آسیب رسونده به اعتبار و آبروی شخص مورد نظره. به عبارت دیگه، دادگاه بدون اینکه شاکی نیاز به اثبات آسیبها رو بیان کنه، میتونه تصمیم بگیره که متهم رو محکوم کنه.
قانون میگه هر جرمی که مربوط به رسانهها باشه، باید توسط یه گروه منصف که هیأت منصفه نام داره، بررسی بشه. این هیأت باید از افراد مختلفی که نظرات و دیدگاههای مختلفی دارند تشکیل بشه، تا تصمیمی که گرفته میشه، عادلانه باشه. چون رسانهها معمولاً قدرت زیادی دارند و وکلای با تجربه ای رو هم در خدمت دارند، باید مطمئن باشیم که این هیأت منصفه واقعاً به عدالت توجه میکنه و تصمیمی منطقی و عادلانه میگیره.
برای حمایت از خودتون در این مواقع، میتونید از خدمات یک وکیل کیفری در تهران و همچنین وکیل کیفری در مشهد یا حتی وکیل کیفری در نیشابور استفاده کنید. این وکلای کیفری با تجربه و متخصص در این زمینه، میتونن بهتون در مواقع مختلف کمک کنند و حقوق شما رو حفظ کنن.
برای تحقق افترا، چهار شرط زیر لازمه
متهم که به افترا متهم شده، میتونه با چند روش مختلف خودش رو دفاع کنه:
برای اثبات افترا، شاکی باید چهار شرط زیر رو ثابت کنه:
برای شکایت، باید این مراحل رو طی کنید:
اولین کاری که باید انجام بدید، جمع آوری مدارک مربوط به این اتفاقه. ممکنه این مدارک شامل متن یا صدایی که به شما نسبت داده شده، شهادت یا شهود افراد دیگه، و اگر آسیبی بهتون وارد شده باشه، گزارش پزشکی هم میتونه لازم باشه.
بعد از جمع آوری مدارک، باید یه شکواییه بنویسید و اون رو به دادسرای محل وقوع جرم بدید. توی این شکواییه باید نام و نام خانوادگیتون و متهم، توضیحی از اتفاق، و مدارکی که دارید رو ذکر کنید.
بعد از تهیه شکواییه، باید برید دادسرای محل وقوع جرم و شکواییه رو تحویل بدید. بعد از بررسی این شکواییه، دادسرا تصمیم میگیره که پرونده رو برای رسیدگی به دادگاه بفرسته یا نه.
اگه پرونده به دادگاه ارجاع داده شد، دادگاه بررسی میکنه. شما باید مدارکتون رو ارائه بدید و شهادت بدید. همچنین متهم هم میتونه ادله و مدارک دفاعیش رو ارائه بده و حق دفاع رو داشته باشه.
در نهایت، دادگاه حکم خودش رو صادر میکنه. اگه جرم اثبات بشه، متهم به مجازات محکوم میشه.
در قانون مجازات اسلامی ایران، اگر کسی به شما توهینی کنه، معمولاً یه جریمه پولی میخوره. اما اگه افترایی بزنه، ممکنه بازداشت بشه یا شلاق بخوره. وقتی افترا از طریق رسانهها صورت بگیره، شما نیازی به ثابت کردن اینکه بهتون آسیب زده بوده، ندارید. اونجوری که اگه این اتهام رو بیشتر بشه ثابت کرد، مجازات متهم به شدت بیشتر میشه.
مجازات توهین و افترا در قانون مجازات اسلامی ایران به شرح زیر است:
مجازات توهین، جزای نقدی درجه شش تا ۷ است.
مجازات افترا، حبس از دو ماه تا دو سال یا شلاق تا ۷۴ ضربه است.
خلاصه : اگه کسی به شما چیزی غیر واقعی رو نسبت بده و اون رو از طریق رسانهها منتشر کنه، شما نیازی به اثبات این ندارید که واقعاً آسیب دیدید. به این معنا که اگه کسی به شما افترا بزنه و اون ادعا رو به اخبار یا رسانههای دیگه ببره، مجازاتش بیشتر میشه.
این جرم های اینترنتی توی مسیرهای مختلف میتونن پیش بیان.
توهین، وقتی کسی یه کارایی میکنه که بقیه رو زیر سوال ببره و اعتبارشونو زیر سوال ببره، مثلاً بهشون توهین کنه یا اظهارنظرهای ناپسندی داشته باشه.
افترا هم وقتی اتفاق میفته که کسی به کسی دیگه اتهاماتی میده که جنبهی مجرمانه دارن، بدون اینکه این اتهامات رسماً ثابت بشن.
تو فضای مجازی میتونی هرجوری که دلت بخواد این کارها رو انجام بدی. مثلاً میتونی پیامهایی که توهینآمیز یا افترا آمیزن رو ارسال کنی، یا تصاویر یا ویدیوهایی که برای جرم ارتکابی ساخته شدند رو پخش کنی، یا حتی یه صفحه یا گروه توی شبکههای اجتماعی درست کنی و اونجا به جرم ارتکابی بپردازی اما عواقبش پای خودته!
متن یا صدای پیام حاوی جرم ارتکابی
تصاویر یا فیلمهای جرم ارتکابی
اسکرینشات از صفحه یا گروهی که برای جرم ارتکابی ایجاد شده
بعد از اینکه مدارک روجمع آوری کردی، باید شکواییه ای خطاب به دادسرای محل وقوع جرم تنظیم کنی.
در شکواییه باید حتما موارد زیر را ذکر کنی:
نام و نام خانوادگی شما و متهم
تاریخ و محل وقوع جرم
شرح جرم
ادله و مدارک شما
بعد از تنظیم کردن شکواییه، باید بری به دادسرای محل وقوع جرم واسه تحویلش. بعد دادسرا بررسی میکنه و تصمیم میگیره که بره جلو یا نه … یعنی پرونده رو برای دادگاه ارسال کنه یا نه
وقتی ماجرا به دادگاه میرسه، داستان ما توسط یه قاضی یا یک گروه از مردم که بهشون میگن هیأت منصفه، بررسی میشه. تو دادگاه باید مدارکت رو بیاری و از دید خودت توضیح بدی. همچنین متهم هم فرصت داره که از حق دفاعش استفاده کنه و مدارکش رو ارائه بده
بعد از اینکه همه چیز رو بررسی کردن و شهادتها گرفته شد، قاضی یا اعضای هیأت منصفه تصمیم میگیرن
اگه اثبات بشه که جرم رخ داده، متهم مجازات میشه.
دشنام و افترا اینترنتی یا از طریق پیامک، مثل دشنام و افترا در دنیای واقعی، در قانون اسلامی ایران اینطوری بررسی میشه:
توهین: مجازات توهین، جزای نقدی درجه شش تا ۷ است.
افترا: مجازات افترا، حبس از دو ماه تا دو سال یا شلاق تا ۷۴ ضربه است.
مزاحمت تلفنی، جرم مستقل محسوب نمی شه.
در قانون مجازات اسلامی ایران، مزاحمت تلفنی عبارت است از هرگونه تماس تلفنی یا ارسال پیامک که موجب اذیت و آزار یا سلب آسایش و آرامش دیگری بشود. توهین پیامکی نیز عبارت است از ارسال پیامک حاوی توهین به دیگری.
توهین از طریق ارسال پیامک و مزاحمت تلفنی باهم از لحاظ کیفیت جرم برابرند
، این دو جرم، یک جرم واحد محسوب می شن و مرتکب به مجازات توهین محکوم می شه.
برای مثال، اگه شخصی با ارسال پیامک به دیگری بگه “تو آدم بی شرفی هستی” علاوه بر اینکه مرتکب توهین شده ، موجب مزاحمت تلفنی هم شده
در این صورت، مرتکب به مجازات توهین، که جزای نقدی درجه شش تا ۷ است، محکوم می شه
علتش هم اینه که در توهین پیامکی، ارسال پیامک، تنها وسیله ارتکاب جرم توهین است
بنابراین، مزاحمت تلفنی، عنصر مادی مستقلی محسوب نمی شه
خب، فرض کن یکی بهت یا به کسی دیگه پیامکی بفرسته یا یه چیزی بنویسه که برایت ناخوشایند باشه، مثلاً بهت یا به دیگری بگه چیزهایی که اعتبارت یا شخصیتتو زیر سوال ببره.
اونوقت لفظی میزاریم روش به اسم توهین. این توهین میتونه از هر جنسی باشه، مثلاً یه حرف بد، یا یه پیام ناراحتکننده.
حالا قذف رو بشنو. فرض کن یکی چیزی دربارهی تو یا شخصی دیگه بنویسه یا بگه که اعتبارشو زیر سوال ببره، مثلاً شایعه انداختن یا اطلاعات غلط.
اینم مثل توهین، لطمه به شخصیت یا اعتبار میزنه، ولی به طریقی کمی متفاوت.
” مثالش اینه که بگه تو فرزند پدرت نیستی” یا ” مادرت با اشخاصی ناشناس همبستر است” ( خیلی تلاش کردم با ادبی باشه …
خلاصه اینه که هردو جرمن و به شکلهای مختلف میتونن به شخصیت و اعتبار کسی آسیب بزنن، ولی تفاوتهایی هم دارن.
این جرم ها ناخوشایند هستن که به دو روش مختلف، یعنی سخن گفتن و انتشار در رسانهها، میتونن رخ بدن.
شفاهی وقتی اتفاق میافته که شخصی با حرفها یا حتی نشونههای بدنی، به شخص دیگهای اتهام بزنه یا به اون دشنام بده. اما وقتی که از طریق رسانهها مثل روزنامه، تلویزیون یا شبکههای اجتماعی رخ میده، بهش میگیم رسانهای.
تفاوت اصلی بین شفاهی و رسانهای اینه که وقتی که شفاهی اتفاق میافته، شاکی باید نشون بده که واقعاً آسیب دیده، اما وقتی که از روش رسانهای صحبت میشه، فرض میشه که آسیبها واقعی هستن.
مواد قانونی در مورد این جرم در قانون مجازات اسلامی ایران مشخص شده. به طور مثال، نوع ساده توسط ماده ۶۰۸ و نوع مشدد توسط ماده ۶۰۹ تعریف شده. اگه نوع ساده ثابت بشه، ممکنه جریمه مالی بخوری، اما اگه نوع مشدد باشه، مجازاتهای سنگینتری ممکنه تحمیل بشه، مثل حبس تا دو سال.
از نظر قوانین جرم و جرایم معمولاً اهانت و توهین شامل استفاده از کلمات یا اعمالی هستن که به افراد آبرو و اعتبارشون رو کم میکنه، حتی اگه خودشون مستقیماً ذکر نشده باشن. این مفاهیم در قوانین مربوط به رسانهها و قانون مجازات اسلامی تعریف شده.
این بود از مطلب کامل افترا، توهین و فحاشی
لینک بالا یک شکوائیه در رابطه با موضوع مقاله است شما می توانید برای فهم بهتر مطلب آن را بررسی کنید …
برای مطالعه مقالات حقوقی بیشتر به بخش مقالات مدرسه حقوق لولرن بروید
توجه : در این مقاله سعی شد تا به طور جامع و علمی به موضوع ، پرداخته شود. با این حال، برای دریافت اطلاعات دقیق و مشاوره حقوقی در خصوص این موضوع، لازم است به وکلای متخصص مدرسه حقوق لولرن در امور کیفری مراجعه شود.
آخرین مقالات مدرسه حقوق لولرن
ورود شما به معنای پذیرش شرایط سایت و قوانین حریمخصوصی است
